Fietstocht langs het water

Het was een zeer warme dag vandaag, zo warm dat ik zelfs amper buiten kwam overdag. Alleen om even naar de kine te gaan voor een behandeling. Het was benauwd en er was weinig zuurstof in de lucht. ‘s Avonds had ik wel afgesproken met een vriendin om samen een fietstochtje te maken. 

Zelf fiets ik niet graag - ik ben meer een wandelaar - maar door een aanslepende blessure ben ik nu gebonden aan mijn fiets om me te verplaatsen. Zo kom je al eens wat verder dan de gebruikelijke avondwandeling.

 

We vertrokken om 18u en reden langs de Dijle richting Zennegat. Daar bleven we een tijdje zitten op het terras en dronken een frisse Maneblusser. Onze vriendschap begon tijdens het pendelen toen ik nog in Brussel werkte. We zijn contact blijven houden na die periode maar hadden - behalve samen met de trein gaan werken - nooit iets samen gedaan. 

Al snel blijkt dat we beiden van dezelfde kleine dingen kunnen genieten, de wonderen van de natuur, rust, stilte, mooie of bijzondere huizen,... zoals dit huis dat een boot op het droge lijkt.

  


Hier lijkt het alsof de tijd is blijven stilstaan. De oude huizen hebben iets charmants. Mensen vinden het niet leuk als we foto's nemen en trekken zich terug achter hun gevels. Wat ik wel kan begrijpen...





Toen we op het terras zaten - waar vanavond trouwens alleen vrouwen te vinden waren omdat de mannen naar het voetbal keken - passeerden er drie grote schepen in de sluis. Ik was daar al vaak gaan wandelen en iets blijven drinken maar het was jaren geleden dat ik die grote vaartuigen door de sluis zag gaan. Indrukwekkend en rustgevend tegelijk. Hoe die schippers rustig wachten tot het waterpeil gelijk is tussen de twee waterwegen en ze hun weg daarna kunnen vervolgen. Ik herinner mij dat de sluizen vroeger handmatig bediend werden maar nu gaat alles automatisch. Ik heb iets met water en boten, het trekt mij aan, al ben ik zeeziek op alles wat vaart. In een vorig leven moet ik wel schipper geweest zijn.


We reden terug langs de Leuvense Vaart en kruisten nog een andere vriendin waarmee we nog een korte babbel hadden. Gezellig wel, zo'n avondje uit. Ik kan daar echt van genieten. We spraken af om het nog eens over te doen en er de volgende keer een etentje aan te verbinden. Daarvoor wil ik nog wel eens mijn fiets van stal halen. 


Een vraagje: waarom worden foto's niet allemaal hetzelfde uitgelijnd en waarom kan ik dit niet aanpassen? Ik ondervond ook dat de app niet werkt zoals het moet en via mijn telefoon op de website bloggen blijkt ook geen aanrader. Hoe doen andere bloggers dat...? De blogpost op de computer schrijven en via een album foto's toevoegen? Ik moet nog een en ander uitzoeken op blogger. Al doende zal ik wel leren, vermoed ik :-) 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Groene wachtzaal

Naar de bib